یکی از مهمترین خطرات، خروج جرقه یا ذرات داغ از سیستم اگزوز موتور دیزل است. این ذرات که در اثر احتراق ناقص، دودههای گداخته یا ذرات فلزی ایجاد میشوند، در صورت تماس با محیطهای مستعد اشتعال میتوانند بهعنوان منبع احتراق عمل کرده و منجر به آتشسوزی یا حتی انفجار شوند.
به طور کلی دو رویکرد اصلی برای کاهش خطر جرقه و ذرات داغ در خروجی اگزوز موتورهای دیزل وجود دارد. رویکرد نخست، استفاده از روشهای مکانیکی برای به دام انداختن ذرات داغ و جرقهها است. در این روش، از تجهیزاتی موسوم به جرقهگیر مکانیکی استفاده میشود که معمولاً بر اساس ایجاد جریانهای گردابی و گریز از مرکز طراحی شدهاند. در این سیستمها، جریان گاز خروجی اگزوز وارد محفظهای میشود که در آن با ایجاد چرخش شدید، نیروی گریز از مرکز بر ذرات معلق اعمال میشود. در نتیجه، ذرات سنگینتر و داغ به سمت دیوارهها رانده شده و از مسیر اصلی جریان گاز جدا میشوند. این ذرات سپس در محفظهای جمعآوری شده یا انرژی حرارتی خود را از دست میدهند و دیگر قادر به ایجاد جرقه یا انتقال حرارت مؤثر به محیط بیرون نیستند.
کاربردها:
در سامانه اگزوز دیزل ژنراتور سکوهای نفتی و مناطقی که غلظت گازها در حد قابل اشتعال هستند
در سامانه اگزوز وسایل نقلیه پالایشگاهی و تجهیزات صنعتی
در سامانه اگزوز ماشینهای سنگین و لیفتراک در مناطق خطرناک تعریف شده
استفاده از این فناوری در فیلتراسیون و جداسازی به روش سیکلون محوری در صنایع سیمان و معدنی و به طور کلی صنایعی که لازم است غبارگیری و ذرات معلق در گاز گرفته شود.